ام ابیها
ام ابیها
دنیا چو قطره ای و دریا زهرا کی فرصت جلوه دارد این جا زهرا
قدرش بودد امروز نهان چون دیروز هنگامه کند ولیک فردا زهرا
خالق چو کتاب خلقت انشا فرمود عالم چو الفبا شد و معنا زهرا
احمد که خدا گفت به مدحش «لولاک» کی می شدی آفریده لولا زهرا
طاها و علی دو بیکران دریایند و آن برزخ ما بین دو دریا زهرا
در آل کسا محور شخصیت هاست بین «آب و بعل و بنیها» زهرا
سر سلسله ی نسل پیمبر، کوثر سر چشمه ی نور چشم طاها زهرا
تنها نه همین مادر سبطین است او فرمود نبی:ام ابیها زهرا
آن پایه که دیروز پیمبر بنهاد امروز نگهداشته برپا زهرا
از احمد و مرتضی چه باقی ماند از مجمعشان شود چو منها زهرا
حرمت بنگر که در صفوف محشر یک زن نبود سوار الا زهرا
هنگام شفاعت چو رسد روز جزا کافی است برای شیعه تنها زهرا
حیف است حسانا که در آتش سوزد آن شیعه که ورد اوست : زهرا، زهرا