ولادت
ولادت حضرت مهدی صاحب الزمان (علیه السلام ) در شب جمعه ، نيمه شعبان سال ۲۵۵ هجری بود پس از اينکه دو قرن و اندی از هجرت پيامبر ( صلی الله علیه و اله و سلم ) گذشت ، و امامت به امام دهم حضرت هادی ( علیه السلام ) و امام يازدهم حضرت عسکری ( علیه السلام )رسيد ، کم کم در بين فرمانروايان و دستگاه حکومت جبار ، نگراني هايی پديد آمد . علت آن اخبار و احاديثی بود که در آنها نقل شده بود : از امام حسن عسکری ( علیه السلام ) فرزندی تولد خواهد يافت که تخت و کاخ جباران و ستمگران را واژگون خواهد کرد و عدل و داد را جانشين ظلم و ستم ستمگران خواهد نمود . در احاديثی که بخصوص از پيغمبر ( صلی الله علیه و اله و سلم ) رسيده بود ، اين مطلب زياد گفته شده و به گوش زمامداران رسيده بود در اين زمان يعنی هنگام تولد حضرت مهدی( علیه السلام ) ، هشتمين خليفه عباسی ، که حکومتش از سال 218هجری آغازشد،سامرا ، شهر نوساخته را مرکز حکومت عباسی قرار داد اين انديشه که ظهورمصلحی پايه های حکومت ستمکاران را متزلزل مي نمايد و بايد از تولد نوزادان جلوگيری کرد ، و حتی مادران بي گناه را کشت ، و يا قابله هايی را پنهانی به خانه ها فرستاد تا از زنان باردار خبر دهند،در تاريخ نظايری دارد . در زمان حضرت ابراهيم ( علیه السلام )نمرود چنين کرد . در زمان حضرت موسی ( علیه السلام ) فرعون نيز به همين روش عمل نمود . ولی خدا نخواست . همواره ستمگران مي خواهند مشعل حق را خاموش کنند ، غافل از آنکه ، خداوند نور خود را تمام و کامل مي کند ، اگر چه کافران و ستمگران نخواهند در مورد نوزاد مبارک قدم حضرت امام حسن عسکری( علیه السلام )نيز داستان تاريخ به گونه ای شگفت انگيز و معجزه آسا تکرار شدامام دهم بيست سال در شهر سامرا تحت نظر و مراقبت بود ، و سپس امام يازدهم ( علیه السلام ) نيز در آنجا زير نظر و نگهبانی حکومت به سر مي برد به هنگامی که ولادت ، اين اختر تابناک ، حضرت مهدی ( علیه السلام ) ، نزديک گشت ، و خطر او در نظر جباران قوت گرفت ، در صدد بر آمدند تا از پديد آمدن اين نوزاد جلوگيری کنند ، و اگر پديد آمد و بدين جهان پای نهاد ، او را از ميان بردارند بدين علت بود که چگونگی احوال مهدی ، دوران حمل و سپس تولد او ، همه و همه ، از مردم نهان داشته مي شد ، جز چند تن معدود از نزديکان ، يا شاگردان و اصحاب خاص امام حسن عسکری( علیه السلام )کسی او را نمي ديد . آنان نيز مهدی را گاه بی گاه می دیدند نه به صورت همیشگی و عادی.