مقام امام علی علیه السلام در قرآن
کتاب فضل تو را آب بحر کافی نیست که تر کنی سر انگشت و صفحه بشماری
« در اعراف مرداني هستند که هر يک را از سيمايشان مي شناسند. »
ــ ابن حجر از ثعالبي نقل مي کند که او در تفسير اين آيه از ابن عباس روايت کرده است که :
اعراف جايگاه بلندي از صراط است که عباس و حمزه و علي بن ابي طالب(علیه السلام ) و جعفر طيار بر بلنداي آنند
و دوستانشان را با سيماي نوراني و دشمنانشان را به سيماي ظلماني مي شناسند. [۲]
______________________________
[۱] . سوره اعراف، آيه 46.
[۲]. ابن حجر، الصواعق المحرقه، ص 101.
« کساني که ايمان آوردند و کارهاي شايسته کردند، شادکام و نيک فرجام هستند.»
ــ از امام کاظم(علیه السلام ) در اين باره چنين نقل شده است:
از رسول خدا (صلی الله علیه و اله و سلم) پرسيدند: طوبي چيست؟
فرمود: درختي است که اصل آن در خانه من و شاخه هاي آن بر سر اهل بهشت است.
بار دوم پرسيدند؛ فرمود: اين درخت، در خانه علي(علیه السلام ) است.
گفتند: چگونه؟
فرمود: خانه بهشتي من و علي در يک جا است.
______________________________
[۱]. سوره رعد، آيه 29.
فأما من ثقلت موازينه فهو في عيشه راضيه [۱]
ــ ابن عباس در اين باره مي گويد:
نخستين کسي که در ترازوي قيامت، حسناتش بر سيئاتش فزوني مي گيرد، علي بن ابي طالب(علیه السلام ) است.
در ميزان او چيزي جز حسنات نباشد و کفه سيئات بدون سيئه مي ماند؛ زيرا او يک لحظه خدا را نافرماني نکرده است ... . [۲]
______________________________
[۱]. سوره قارعه، آيه 6 - 7.
[۲]. حاکم حسکاني، شواهدالتنزيل، ج 2، ص 367.