المهدی طاووس اهل الجنه

 

سرزمین مقدس یا طور سینا جایگاه امید ها و آرزوها است . دل سوختگان جسم بیماران و روح رفتگان آرزوی این سرزمین را دارد . این سرزمین مقدسی پایگاه نور و تجلی گاه خدا است . جایگاه وحی محل ازدحام ملائکه و مکان عروج خون خداست . مکانی که سجده گاه ملائکه خداوند شد . و به قوم موسی فرمان سجده بر تمثال که بر دربها آن بود صادر شد .

امام باقر (علیه السلام ) فرمود : در دعای سمات اسم اعظم خداوند موجود می باشد با خواندن ایندعا رفع ضررازظالمین وجاهدین ومتغزرین درمان نمایید .

 

همچنین درباره ی دعای سمات فرمود : یوشع بن نون وصی موسی (علیه السلام ) با گروحی از مخالفین به نام عمالقه به جنگ برخواست بنی اسرائیل درقلب هایشان ضعف و ترس غالب شده بود و از این جهت از خداوند طلب نجات کردند .

خداوند عزوجل به یوشع بن نون امر فرمود : این دعا را به خواص از بنی اسرائیل بده و با آن ها بگو هر کدام بر سر قله ای رفته تا از دسترس شیاطین دور باشند . آنگاه این دعا را بر فراز آن قله ها بخوانند وبعد ازآن نیزه های خود را نیمه شب در میان لشگر عمالیق پرتاب کنند . آنان به دستور یوشع ابن نون عمل نمودند صبحگاهان به لشکر عمالیق نظر افکندند متوجه شدند لشکر عمالیق نابود گردیده است . و از آن پس متوجه اهمیت و ثمره ی دعای سمات شدند.

 

                            وقت خواندن دعای سمات

 

مستحب است خواندن این دعا درغروب روزجمعه وشب شنبه لذا اگرکسی این دعا را برای برطرف شدن حاجتش درآن ساعات بخواند خداوند حاجتش را برآورده می کند و دشمنش قادرنیست ب او چیره شود واگرکسی قادربه خواندن آن نیست آن را در کاغذی بنویسد وبربازوی یا درجیب خود قراردهد . 

 

خواندن دعای سمات درزمان غیبت امام زمان(علیه السلام)

 

احمد بن صباح می گوید : ما در مجلس شیخ ابی جعفر بن محمد بن عثمان بن سعید عمروی حضور داشتیم . بعضی از افراد که در مجلس حضور داشتتند از محضر شیخ ابی جعفر سوال کردند که ای بزرگوار ما می بینیم عده ای از مردم یهود را که توجهی به این دعا ندارند و با آن مخالفت می ورزند او چنین پاسخ داد : بی توجهی آنان به دوعلت می باشد . یکی علت ظاهری و دیگری علت باطنی است .

اما علت ظاهری به علت جملاتی است که در آن جملات اسماء خداوند تبارک و تعالی می باشد . و علت دیگر آن که ما از مولایمان امام زمان (علیه السلام ) روایاتی داریم که ایشان می فرماید : وقتی مومنی دعا می کند خداوند عزوجل می فرماید : من صدای این مومن را دوست دارم حاجت او را بدهید ولی حاجتش را مقداری بین آسمان و زمین نگه دارید . یعنی در دادن حاجت تاخیر نمایید تا بدین وسیله آن بنده ی مومن بیشتر دعا کند زیرا من مشتاق به دعا و صدای او هستم . و وقتی کافری دعا می کند خداوند عزوجل می فرماید : ای ملائکه ی من حاجت این کافر را بدهید تا به آن حاجت مشغول شود . من صدای این کافر را دوست ندارم .